Tüm eski metinlere saygıyla…

Ey gece...

sen yalnız karanlık değilsin

sen,

Tanrı'nın yıldızlarla yazdığı

ve sabaha kadar kimseye okutmadığı mektupsun

Ey ay...

insan,

en çok da kendi eksiğiyle parlar

n’olur biraz eksilsen

belki ben tamamlanırım

Ey yol...

saklama ayak izlerimi

belki bir yabancı görür

özlemek yükünün bir yolcusu da o olur

Ey deniz...

bütün nehirler kabulün de

neden gözyaşının adını anmazsın

Ey rüzgâr...

sevgilinin yüzüne değersen,

bir çiçek kokusu olup geç

kokuların hafızası unutturmaz

Ey taş...

senin sessizliğin

bizim konuşmalarımızdan bile yaşlı

kaç ayrılık gördün de un ufak olmadın

Ey zaman...

beni ileri götürme

insan,

aradığı yarına değil

unuttuğu dünkü ışığa döner

Ey sevgili...

yönümü bulduğum kutup yıldızım

evim,

sana kavuşmayı dilerim her gece

bir gün gelebilirsen

kapıyı çalmadan gir

seni bekleyen

ışığa dönüşmüş bir güzellik var

Ve

Ey kalbim...

sana "sus" dedim,

her defasında

bir kumru oldun

gidip göğün en sevişken harfine kondun

şair oldun…