bazı sabahlar güneş pencereme iki renkte vuruyor sokağın köşesinde sarı bir duvarda mavi bir gölge yer değiştiriyor insan..
Rüzgâr estiğinde bir yaprak düşer sessizce, gözlerimde hatıralar ağırlaşır. Karanfillerin en sonuncusu açar gecenin koynunda; solgun ama dim..
o zamanlar gökyüzü tazeydi bulutların bile heyecanı vardı yağmurdan önce ve su dupduru bir yüz taşırdı yüreğime yudum yu..
öpüştükçe parçalanan dudaklarına daha neyi anlatacaksın kadın saçlarını açarken oradan bir koyu Afrika başlıyor saçlarını toplasa bir nehir ..
1 sabrımın çınlak kuyusunda biriken yaslara gözlerimi kapamalıyım görmek için daha çok zamanımı arıyorum iki perde arasında iyili..
bu yüreğe can veren sendin bir bahar sabahı güneşle doğan yeni bir aşkın filizini seninle attım yüreğimde yağmurlar..