biz dört arkadaştık 

harun Mihriban nilcan bir de mekan 

ben mekancı dostcan 

dört duvar arası 

önden gelmişti Mihriban ve nilcan 

sonradan harundu cama vuran 

hoş besten sonra 

hatırlanılsın diye 

ikramdı kahve birer fincan 

dört yabancı 

tek yumurta ikizleri gibi 

dostluğa kosan geceyle 

mekan değişmişti buğulu camlar 

sıcaktı sohbet 

sıcak bakışlar birer çay içimi kadar 

ela’ydı gözleri nilcan'in 

dolgundu kaşları mihribanın 

gülüyordu şen kahkahalarıyla mihriban 

ve gözlerinin içinden nilcan 

zaman tükense de 

bir sonraki dostluğa 

ayaktı bu an 

ve ayrıldık 

ayrılıklarımızda candan