bazı evlerde söylenirken yarım kalmış şarkılarınız vardır

ve o evlerde kendinize söylediğiniz çok acımasız büyük yalanlar

köpeklerinize atılmış ıslıklarınız duruyordur bahçelerinizde hala

ve aynalara hiç yansımayan -sizin göremediğiniz-ölü suretleri o evlerin içinde

odalarında şuh kahkahalar vardır çınladıkça kalbinizi bıçak gibi kesen

hayatınızı zehretmek için uğraşan kötü insanların beddua dolu fısıltıları

hatta herkesten ve her şeyden gitmiş kadınların anlamadığınız ilahileri

çünkü siz, ötekiler ve ruhlarınız; acıyla yoğrulurken hep çaresizdiniz

işte biz geceleri bu yüzden terk ediyoruz sessiz kalan bütün evleri

böylece geçmişin bize yazılmış mirasına diklenip ona kafa atıyoruz

ara sıra sevgilimizi gördüğümüz yerde görmezden geliyoruz üstelik

bazen en yüksek apartman çatılarına çıkıp oradan kendimize bağırıyoruz

üşenmeyip sızlanıyoruz yanımızda gezip bizi umursamayan meleklere

her şey bizimle gidiyor ve hiçbir şey bizimle geri gelmiyor sanki

vakitsiz havlayan köpekler gibi çok zaman zamansız konuşuyoruz

hem zaten kaç kişi kalmıştır bizim çocukluğumuzu hatırlayan şimdi

biz ikimiz; yani ben ve o değiştirilmesi teklif dahi edilemez güzel yazgım ; 

birbirimizden bunaldıkça kendi aramızda büyük kavgalar çıkarıyoruz

ah bir irin gibi sıkıp boşaltsak içimizden bu yalnızlığı