cemal karsavran cemal karsavran

Yağmurun Rengi Gökkuşağı

toprak kokusunu özlediğimde

ata yurdu deyip köyüme vardım

gezdiğim yerlerde ayak izlerim

aktı gözlerimden geçti yıllarım

durakta karşılar gelen gideni

muhabbet eder yabancı yerli 

çay kahvenin kırk yıllık hatırı

akılda kalır bir ömür boyu


çobanlık yaptığım ovalar kırlar

ruhum pınardan akan suyla ferahlar

gelin gibi süzülürken tarlalar

doğanın gizemi renklerde ağlar


değirmen deresi kaçamak yeri 

değirmenci uyur kuşluk vakti

arada kontrol edip çevreyi

sevgililer sevişir durmaz dilleri


bostanın suyu kanaldan gelir

bir sevenim var korkudan ölür

gamzesi yüzün de ok olur deler

salınır saçları beline değer


baharla ısınır toprak yeşerir

ekinler ağaçlar meyveye durur

lezzeti dudak burkan çağlalar 

misafire tadımlık ikram olur


coşar yüreğim çocuk sevinci

kuzular danalar taylar misali

mutluluk bir parça ekmek arası

yağmurun rengi gökkuşağı

devamını oku