Yeniden karşımda görünce seni

Zihnimin en zirve uçurumundan ‘düşerim.

En cılız hayalimin, o en tutkulu sahnesi 

Bir kör heves olur içimde

Yenilirim…

Oysaki ben 

Seninle başlayan her güne,

Geceden dirilirdim…

Çünkü bilirdim,

Daha güzel doğardı seninle ertesi sabah…

Daha uzun sürerdi o gün, akşam sefam…

Geceyi daha çok severdi dolunay…

Ve daha çok ısıtırdı semayı,

Etekleri sarı gelin…

Kuşlar süzülürken mavinin sülün koynundan,

Daha güzel açardı pembe sardunyam

Ve nahif kır papatyam…

Mühürlü dudaklarımdan süzülürken

O namesi bol şarkılar,

Özlerdim ben yeniden

Yine seni sevmeyi…

Ne zaman karşıma geçip otursan

Şiir kokardı her odam,

Şiir olurdu bu köhne dünyam…

Gitme…

Zihnimin kuytularında saklan…

Belki tek gerçeğimdin

Belki de son yalan(?)

Ama bitme n’olur,

Hayalimde oyalan…