gidemediğim dağlarda bekliyor beni
sevemediğim canlarda duruyor hevesim
ne yollar gördü bu gözler oysa ne yolcular
sırlar duydu ki kulaklarım acır hala
hepsini de attım ama içimdeki kuyulara
yalnız tutamıyorum dilimi artık titriyor kapılar

eskiyen yerlerimden sızıyor gölgem
gölgem kanıyor
gölgemi kanatan bir şey var

kan büyülüdür kokar ruhlara geceleri
sessizce alıyorum bu yüzden nefesimi korkarak

ne uykular kaçıyor arada derede tutamaz oldum
ne korkular iğneliyor bedenimi ki yetmiyor muskalar
hepsini vereyim diyorum dilencilere onlar pek hevesli
dilim kanıyor
dilimi kanatan bir şey var

düşler olmazsa ölürdüm bunu biliyorum herkesten çok
düşlere sarıyorum yaralarımı bu yüzden açıkta kalmıyor hiçbiri

unuttum da çoktan artık geldiğim yeri
ne az tanıdık var baksana ne az tanışıklık
çarmıha geriliyor ruhlar sır sıra sur üflenmiş gibi
ömrüm kanıyor

ömrümü kanatan bir şey var

bilmediğim adlarla yoklanıyorum köprülerde çok garip

bilmediğim dillerde kesiliyor cezam ne diyeyim
kavuşmadığım özlemlere yakılıyor cesedim uzaklarda
ne çok habersizim kendimden ben böyle ne çok bilmediğim var
açık ettiklerimi topluyorum günlerden
yazgım kanıyor
yazgım kanıyor damla damla
yazgımı kanatan bir şey var