Zaman dediğin şey, şehrin yeraltında akan bir tren gibi. İstasyona uğruyor, duruyor sonra bir anda kapılarını kapatıp gidiyor. Sen daha biletini bulamada..
elin çok güçlü senin bunu bil isterim sakın gölge düşürme kanadına çünkü bir kez kararınca ışık ne toprağa basar ayağın ne göğe erer umudu..
öyle bir unutmak var ki içimde unutmak kim diyorum unutmak kim satırları, yolcuları ya da yolculukları trende miyim bilemedim unutmak bo..
bırakın da biraz da ben övüneyim çılgınlığımla zaten beni kim durduracak kapılarını kapatmış ruh hekimleri aklın diğer yanında otağ kurmuş insa..
Oda sakini ne zaman içine sığamasa arabasına sığardı. Sekiz oturumdan oluşacak bir seminer teklifi almıştı. Yıllarını araştırmakla geçirdiği iktisat tar..
İnsan ne bekler ki hayattan. Birini sevmek, birine şiir yazmak, roman okumak, bir sokak köpeğini beslemek, ne bileyim bir ırmağın kıyısında çay içmek, b..
Rüyalarımda korkutuyorlar beni, adım Havva. Bileklerimden kan sızıyor, gözlerimden yaş damla damla. Üzerime çöküyor bir yenilgi elleri şakaklarımd..
Siz bilmezsiniz bunları, bilmezsiniz Yürürüz aynı yolda, ama farklı evrenlerde. O hevesler ki, camdan bir kuşun incecik kanadı, Kırarlar..
Sonunda anladım İnsan ta kendisi şeytanın Karmaşık bir sürecin yamacındayken Nefsim kulaklarıma öfke fısıldıyor Sorgusuz aklım karışıyor bird..