Bahar gelir, onunla birlikte doğaya bir canlılık, bir heyecan gelir.
O gelirken hiçbir zaman eli boş gelmez. Kimi zaman bir menekşenin rengiyle, kimi zaman bir papatya sarısıyla, en çok da yaprakları kar suyu kokan bir Nergis dalıyla...
Baharı beklemekten sararmıştır gül benzi. Zemheri ayazının moru vardır yüzünde. İçinde biriktirdiği ne çok hikayesi vardır. Çetin kış aylarının zorluklarını atlatmanın heyecanıyla çarpar yüreği. Eli kolu doludur onun, gönül bahçemizin kapısını rüzgârda savrulan saçlarının teliyle çalar.
Biz de böylesi bir sevgilinin gelişini gözlerimiz yollarda bekleşip dururuz. Öyle ya bazen hayatın koşturmasından, vaveylasından baharın geldiğini bile unutur, mevsimleri hissedemez oluruz. Bahar gelince haber ver, dediğimiz zamanlar olur. Her şehrin güzel haberlerini muhatabına ulaştıran müjdecisi olduğu gibi, dağlarda yetişen elvan çeşit çiçeklerin de şehrin panayırına taşıyan bahar müjdecileri vardır. Bizler unutsak da onlar bir demet nergis ile de olsa baharın geldiğini hatırlatırlar.
Vaktidir artık. Çıkınlarına yükledikleri nergislerle sabahın erken saatlerinde şehrin en işlek caddesinde yerlerini alırlar. Her daim çiçeklerle hemhal olan bahçıvan zerafeti vardır yüzlerinde. En az çığırtkan olan satıcılardır onlar. İşini yaparken kendileri susar. Zira tezgâhtaki çiçeklerin zarif yaprakları etrafa rehalarını saçarken onlara sadece tebessüm etmek düşer.
Yine böyle bir bahar arifesinin sabahındayım. Gözlerim hep yollarda, sabah erkenden ofise giderken, şehir meydanında çiçekçiler sokağında rastladım onlara. Sevinçle kokladığım nergislerden özlemle birkaç demet aldım, bir daha aldım. İşimi gücümü unuttum. Böylesi zarif bir bahar neşvesini bizlere sunan nergis satan çocuklarla sohbete daldım. Günlük hayatlarından bahsederken dağın yamaçlarından derledikleri kar suyu içmiş çiçeklerin zahmetli öyküsünü anlattılar:
-Evimiz dağın eteğinde. Her mevsimin ayrı bir güzelliği vardır. Yazları ıhlamur ve kekik toplamak biraz eğlenceli olsa da kış günleri eriyen karların ardından nergis toplamak o kadar da kolay olmuyor.
-Dağların yüksek yerlerinde yamaçlarda yetişiyor olması işimizi biraz daha zorlaştırıyor. Soğuk hava şartlarında insan ayağının hiç değmediği ıssız koyaklarda oradan oraya savrularak tane tane seçerek topluyoruz.
Bütün kış boyu toprak altında nemini kaybetmeden yaşayan ender çiçeklerdendir nergisler.
“İnsan için sevgi ne ise nergis içinde su öyledir.” diyor, içlerinden en afacanı. Nergislerimi alırken günün ilk dersini de alıyorum.
Eyvallah dostlar,
Eyvallah bahar gözlü çocuklar...