Ne kadar uyumlusun biliyor musun?

Söylemesem olmayacak. Misâl; boyun

Ortanın üstü; düşüyor uzuna denk

İçinde; beyaz, kahve ve siyah, üç renk

Gözlerin; her yüreğe ateş düşürmüş

Ve gülünce kirpiklerin öpüşürmüş

Saçların; tel teldir, özenle taranmış

Gösteriyorsun kendini, tam sıranmış

Burnun; üzerinde çok durulmuş belli

Yunan, Roma örnek almalı modeli

Yanakların; “Bişektomik’tir” alımsı

Dudakların; şifâ kaynağı, balımsı

Gamzelerin; mezar kazar, oylum-oylum

Öldür, her çukurunda göm istiyorum

Korkmam; kirpiklerin olur koruyucum

Gamzendir toprağım ve yüreğin od’um

Gözyaşların suyum, havamdır nefesin

Mevlâ’m beni tekrar bunlardan diriltsin

Bir kadın görüyorum yaratılmış; en

Güzeller arasında birinci. O; sen.

Bir kadın görüyorum karat’ılmış; en

Özeller arasında bir inci. O; sen.

Şimdi sınavını versin gözler asıl

Bilmiyor; bakmalı, öğrenmeli nasıl?

İndikçe ruhuna artmada katsayı

Öğrene gözler en güzel okumayı

Öğrene eller en özel dokunmayı

Ve diller ve tasvîr, hatâ yapmamayı…

Güzelsin güzelliğin şâhikasında

İnsan mısın bu kadar hârikasın da?

Milyonlar yaratılmış beraberinde

Bir benzerin var mıdır ülkelerinde?

Kurusun yüreği, elleri taş olsun

Yâr diye saranın gözleri yaş olsun

Benim değil onların mı olacaksın?

EBEDÎ der: İkimizi yakacaksın…