Bir eşikte durdu sesimiz

kapı ne tam kapandı ne açık

arada üşüyen bir rüzgar kaldı  

aynı gövdeye yaslanan gölgelerimiz 

şimdi ayrı duvarlara düşüyor

bir bardakta unutulmuş çay gibi

soğuduk

acıdık 

karardık

beklemek ince bir ipti

her gün biraz daha üzüldü ve çözüldü 

aynı dağdan doğsak da 

iki ayrı nehir şimdi yolumuz 

karışmadan, inkâr etmeden 

farklı denizlere akıyoruz

ayrılık bir çığlık değil

sessizce yer değiştiren bir yıldız haritası 

çoktan başka güzergahlar çizilmiş

anladık

kimse kimseyi beklemiyor