asi bir nehir geçiyor 

buğulu gözlerimden 

durduramıyorum öfkesini 

içi de nasıl bulanmış 

taşı toprağı koynuna sarmış 

çamura bulamış heveslerini 

gürül gürül 

homurdanır 

bir koca bulutun 

gölgesi düşmüş dağ başına 

yanmış sanki orman  

yeşil karaya boyanmış 

birazdan rüzgar sürükler 

üzgün bulutu 

yeşerir dağ bayır 

güneş güler yine 

nehir sakinler 

ama gözlerime kaçtı 

bir kez bulut 

kirpiklerim tutamaz 

yağmurları 

güneşim de küsmüş benim 

kim öpecek yüreğimden