Alelacele bir şeyler giyip,

Sokaklara atıyorum kendimi.

Gömleğin düğmeleri yanlış iliklenmiş,

Hiç umurumda değil.

Ekmek almaya çıkar gibi

Kapıyı çekip çıkıyorum evden.

Niyetim belli;

Yine seni düşünmek.

Dumanı üstünde sıcacık bir ekmek gibi.

Köşeyi döner dönmez adın düşüyor aklıma.

Kimse bilmiyor neden yürüdüğümü.

Oysa yüreğimde bir şey mayalanıp, kabarıyor sessizce.

Gittiğim yerde fırın yok biliyorum.

Yine de boş tezgâhlara kalbimden bir şeyler diziyorum

Olmayan bir adresi tarif eder gibi,

Elimle buluyorum yokluğunu sokaklarda 

Seni düşünmek günlük ihtiyaç.

Erteleyince bayatlıyor hayat

Akşam olunca masaya koyuyorum yokluğunu,

Bölüyorum bana yine hasretin düşüyor.