Girizgah yapıyorum son sözü hecelerine bölerek.

“E-sen ka-lı-nız e-fen-dim.” diye söylenerek.

Evvela sorsaydınız sevinç gözyaşlarınızı eşk-i tahassür ile değiştirmezdik.

Çıtkırıldım kalbinizi ipekten mendillere sarardık.

Benjamin ağaçlarının altında tatlı şerbetler ikram ederdik.

Yontulmuş masalardan, yontulmuş duygularla,

Yontulmamış hikayelerle uğurlardık .

Yine geliniz efendim der, arkanızdan yollara su dökerdik

Karacaoğlan’ın dedim dedisine, bir koşma da sizin için eklerdik

Güzeller, nazenin güzeller, delişmen güzeller demişti, derdik.

Yine geliniz efendim.

Billurdan vazolara sizin için taze çiçekler koyacak cambazımız.

İpten, kılıçtan sergiler hazırlayacak, seher vaktinde duyuracak tellalımız.

Yine geliniz efendim.

Yolunuzu gözlüyor olacak, hazana erişmiş celladımız.

Yine geliniz efendim.

Yine geliniz.