elin çok güçlü senin

bunu bil isterim

sakın gölge düşürme kanadına

çünkü bir kez kararınca ışık

ne toprağa basar ayağın

ne göğe erer umudun

bir sağda bir solda kalır aklın 

hele hislerine hiç kısılma 

belki duymuyorsun

sessizce çekilen resti

kuruyan elleridir yüzülen dili 

oynanır eski oyunlar yeniden 

her şey göz önünde aslında

bir avuçtan kaynak çağlar 

gönülden akıp getirir dünleri

şimdi omuzlarında açar

kırık bir çiçeğin günleri 

kaybettim deme sakın 

hüsran döner bazen tersine 

ne çektiğini bilmiyorsun belki de 

kader dağıtır desteden gülleri

birine kızıl düşer

ötekine ak

ve yollar ışır yeniden 

yüzlerce elin arasından 

sana bir sır vereyim 

kazanmak duruştadır asıl

ruh geceden doğrulur 

ve hayata parlar insicam 

niyetler katlanır haline 

nereye varıp çiçek açarsan 

oraya koyarsın alnını