h. ihsan sönmez h. ihsan sönmez

Üstü Kalsın Meyhanesi

bugün bir martıya senin ismini verdim 

yükseliyordu güneşe doğru 

özgürlük delisi pek bi yorgundu. 

bir denizanasının saçını bağladım

kız bebek sarmalı, ateş böceği armalı

beyaz midyenin kilitliydi kapısı

                                         ç harfiyle açtım 

en güzel sözcükleri sır gibi saklıyordu. 


sakindi üstü kalsın meyhanesi 

yokluğun kadar sessiz akşamüstü 

karşıma aldım kendimi

bir dilim siyah karpuz  

iki dilim gülücük, bir kase teşne  

bir damla bendim kırk iki yudum sen

İç babam iç… İç babam iç

kadehleri kırmızı kedi dolduruyordu. 


ne çok konuştuk seni 

                                  ne çok senden

kulakların çınlasın, söz çürüten delikoduydu

tam bir sandal dolusu deniz içtik 

küpeştesine kadar zıkkımın kare köküydü

 

öyle sarhoş olduk ki zurnaydı zil 

şimdi ben miyim karşımdaki 

yoksa karşımdaki ben mi?

                      

son lamba söndü, balık kılçığı gece

yalnızlığın hesabını dostum hayal ödedi

kendinden ayıklayamazken kimse kendini

bugün bir martıya senin ismini verdim 



devamını oku