Rüyalarımda korkutuyorlar beni, adım Havva.

Bileklerimden kan sızıyor, gözlerimden yaş damla damla.

Üzerime çöküyor bir yenilgi elleri şakaklarımda.

Yalnız bir düşü doğurdum ve öldürdüm son defa.

Dilim mi dönmüyor ruhuna el fatiha.

Karıncalar geziyor yüzümde şekerli ayaklarıyla. 

Parmak uçlarımla eziyorum bir lanet yapışıyor yakama. 

Halbuki geçenlerde bir kez ölmüştüm Asya’da.

Bastırıyorum balçıklı dudaklarımı acıyan yanıma.

Tarihi yarımadanın çarşıları gibi karışıyor yaralar kabuklarıyla.

Bir merhem çalıyorum yana yakıla.

Sana mı kaldı yazdırmak adını cesurlar kervanına. 

Cennetten kovulanlara rastlar mıyım arafta?

Tanrı’m cehennemden dönüyorum aç kapını bana.